Nieuwsbrief augustus 2009 - Reeds wijzigingen aan ons project !
Beste Vrienden,
Hiernaast vindt u een foto van de buitenkeuken, nu volledig afgewerkt met deurtjes en al. Ook een foto van ons vijvertje, nog niet volledig voltooid, maar er zwemmen al vissen in het water.
Aan onze bezoekers vroegen we wat we moesten aanpassen omdat we zelf door al die veranderingen niet meer zagen waar er nog fouten waren.
Een eerste opmerking ging over de vuilbakken. Deze stonden netjes op een rij langs de achterzijde van het aanrecht van de buitenkeuken. We kregen de opmerking dat ze nog te zien waren door bezoekers die plaats hadden genomen aan de familietafel. We hebben een muurtje laten bouwen en een valdeur geplaatst zodat ze de buitenkeuken niet meer ontsieren.
Een andere opmerking ging over de prijs per nacht. Men vond deze veel te laag en niet in verhouding tot het comfort en service die geboden werd. We hebben het been stijf gehouden, we zullen de prijzen NIET verhogen volgend jaar. Wel wordt een toeslag gevraagd wie maar één of twee nachten blijft (maar dat was al zo voor één nacht).
’s Middags gaven we tapa’s als middagmaal, vier verschillende soorten. Een prachtinitiatief die we startten op vraag van één van onze vrienden. MAAR… dit nam Else veel te veel tijd in beslag zodat we teruggestapt zijn naar ons oorspronkelijk idee: een broodmaaltijd met regelmatig een tortilla, groententaart, …
Hierna het gesprek met mijn zoon. Hij spreekt me altijd aan , als hij goed gemutst is tenminste, met “Paaken”, verkleinwoord van pa.
- “Paaken, uw ontbijt dat ge voorschotelt is maar slappekens. Wij zijn vorig jaar naar een hotel geweest in Sevilla, dat was een ontbijt.”
- “Wat ontbreekt er dan aan ons ontbijt, Erik?”
- “De PLOP, Paaken, de PLOP. Op elke tafel in dat hotel stond een niet ontkurkte fles Cava. Niemand in de hele zaal durfde aan die fles komen. Het eerste wat ik gedaan heb is de fles ontkurkt en twee glazen volgeschonken. Plots waren er PLOPS overal in de ontbijtzaal. En die PLOP, Paaken, dat blijven we ons herinneren, daarom vinden we het nog altijd één van de betere hotels. Moet ge ook doen, een fles Cava op tafel, maar niet ontkurken hé Paaken!”
Wie vanaf dat gesprek een ontbijt neemt in Casa Montgó zal een ijsemmer zien staan met een niet ontkurkte flas Cava. ( Maar drink er gerust van, want dat is de bedoeling. Een gouden raad: Poets de tanden NA het ontbijt in plaats van ervoor, anders smaakt de Cava niet.)
Fundamenteel was de opmerking over de lage prijs van het avondmaal: daarvoor kan men geen kwaliteit leveren, volgens onze vrienden. In feite leveren we wel kwaliteit, maar we verdienen het zout op de patatten er niet mee. Hier gaan we onze “marketingstrategie” volgend jaar veranderen. Wie een snelle hap wenst kan terecht in de vele restaurantjes in de omgeving. Een drie gangen menu voor 12 € vinden is mogelijk. Volgend jaar is ons doelpubliek enkel de bezoekers die een goede, kwaliteitsvolle maaltijd wensen en er ook wat geld voor over hebben ( we denken aan 18 € of 20 € per menu in plaats van 13 €) en niet een van de uitstekende restaurants in de omgeving willen verkennen.
Kleinere opmerkingen, maar daarom niet onbelangrijk: bijplaatsen van een tablet in één van de badkamers om zijn spullen kwijt te raken, het sluiten van de buitentoilet met een slotje (dat kan ingetrapt worden indien hulp nodig is) in plaats van sluiten met een sleutel. Wie aan claustrofobie lijdt durfde de toilet niet gebruiken. Andere opmerking was het scheppen van schaduw bij de avondaperitief, niet makkelijk omdat de zon zeer laag staat. Daarvoor hebben een kleine pergola gebouwd met oprolbare zonneschermen. En in de kamer op de bovenverdieping waar we GEEN verbouwingen deden zullen we de plastic douchedeur vervangen door een glazen exemplaar, de douchekraan werd reeds vervangen.
We werken nog altijd verder aan een boekje waar alle activiteiten en uitstappen instaan van de verre omgeving. Maar volgend jaar is het zeker volledig klaar.
Strand van Arenal in Xavéa
Edouard, Marianne en Else waren op zoek naar een wassalon. Als bij toeval ontdekten ze een prachtig zandstrand op minder dan 10 minuten van de Casa Montgó. Langs het strand zijn winkeltjes, drankgelegenheden, restaurants, kinderspeeltuigen op het strand, infrastructuur voor anders validen, en … veel plaats.
Bezoek aan Guadalest:
We bezochten Guadalest half juli dus in het hoogseizoen, bijgevolg waren er veel toeristen, maar niet storend veel. Men heeft de neiging om enkel het eerste deel van het dorp te bezoeken. Eigenlijk moet u blijven klimmen, door de uitgehakte tunnel in de rots om dan het volgende deel van Guadalest te ontdekken. Prachtige uitzichten en een topattractie.
Veel toeristen bezoeken het Castillo de Guadalest. Het ontvangt jaarlijks 2 miljoen bezoekers. Op het Prado museum van Madrid na is Guadalest daarmee de drukst bezochte toeristische trekpleister in Spanje.
Beklimmen van de Montgó:
Eigenlijk raadt de toeristische dienst het beklimmen van de Montgó af in het warme seizoen. Veel te warm (men moet 3 l water meeslepen) en op de top kan men Ibiza nooit zien ingevolge de mist. Dus hebben we dat overgelaten aan de zoon en dochter. Volgens het boekje is de beklimming en de afdaling een tocht van 5 uur. Erik heeft dat op iets minder dan de helft afgehaspeld en Mirjam was iets redelijker, maar nog altijd een stuk minder dan 5 uur.
Fonts de l’Algar:
Idyllisch gelegen watervallen die verschillende meertjes vormen in de kalksteenrots. De meertjes (tolls) zijn gevuld met kristalhelder groen glinsterend water en de kinderen kunnen er in zwemmen. Men kan nog de irrigatiekanalen zien, gebouwd door de Moren, die de omringende boomgaarden van water voorzien.
We bezochten Fonts de l’Algar in het hoogseizoen, de attractie liep over van het volk. Het was duwen om een plaatsje in de cafetaria te bemachtigen. In het water zaten zoveel mensen dat het troebel was. Enkele dagen na ons bezoek gaat een bezoeker ook naar de watervallen: hij is bijna helemaal alleen. Een topattractie, zeer toeristisch een beetje geluk hebben, maar toch bezoeken.
Wandeling langs de rotskust van Benitatxell (5 km)
De Casa Montgó is gebouwd op de Puig de la Llorença. De wandeling start aan de zeezijde van de Puig Llorença. Daar is een abrupte scheiding met de Middellandse zee met kliffen van meer dan 100 meter. In de kliffen schuurde het water de kreken Del Testos en Llebeig uit. Langs deze kliffen kan men nog de smalle terrassen zien, aangelegd in de 8ste eeuw voor de landbouw. Langs de wandeling zal u verschillende grotten tegenkomen ingericht als verblijfplaats voor de boeren en de smokkelaars.
Op het einde van de wandeling daalden we af in de Llebeig kreek waar de inwoners van Benitatxell vissershuisjes bouwden om daar 3 maal per jaar te zwemmen volgens een oude traditie.
Deze wandeling hebben we samen met Mirjam en Dirk gedaan. We zijn speciaal om 11h vertrokken om in de schaduw van de kliffen te kunnen lopen. Uiteraard fout, we waren beter om 15 uur vertrokken. Prachtige wandeling, waar wel stevige sportschoenen voor nodig zijn.
Toen we de wandeling in maart deden was de natuur veel mooier door de bloemen en de watervallen die in augustus volledig opgedroogd waren.
Hasta luego,
Mark en Else
Vorige Nieuwsbrieven:
