Nieuwsbrief januari 2010... parking van ons strandje Moraig is verdwenen... |
||
![]() |
||
Beste Vrienden,
Bij het herlezen van deze nieuwsbrief hebben we vastgesteld dat de paragraaf "Spaanse inschrijving" veel te lang is en eigenlijk niet zo boeiend. Omdat we onze corrector Marleen beloofd hebben NIETS meer te wijzigen blijft hij gewoon staan. U kan hem gerust overslagen.
Het weer
Platja de Moraig verdwijnt in zee
We veranderen van kleur
Spaanse inschrijving
Benitachell zei ons dat we eerst ingeschreven moesten zijn in het “Vreemdelingenregister” bij de “Guardia Civil”, in Denia (= onze vroegere “Rijkswacht”), een half uur rijden met de wagen en geen parkingplaatsen. De bediende zei ons dat dit enkel kon op “vrijdag”. De eerste vrijdag reden we naar Denia. Daar stond een monsterfile van alle mogelijke nationaliteiten, buiten, in de kou . We kozen natuurlijk die ene koude dag van januari uit om naar Denia te gaan. Na twee uur aanschuiven kwam een “Guardia” de mensen na ons naar huis sturen: “Kom volgende week terug, er is geen tijd meer, om 14 uur sluiten we”. De enige keer dat we geluk hadden. Toen het onze beurt was bleek dat we 2 uur in de rij hadden gestaan enkel om een “afspraak” te maken voor de volgende week.
De afspraak de week daarna was keurig op tijd, geen drummen of lang wachten. MAAR, toen we een huis wouden kopen in Spanje hebben we een NIE nummer moeten aanvragen. Onze inschrijving in het “Vreemdelingenregister” was gemaakt op basis van die NIE aanvraag. Men vroeg ons dit goed na te kijken. En …daar stonden natuurlijk foutjes in: de naam van de moeder van Else was Phelomena in plaats van Philomena. De voornaam van mijn moeder was Louisa in plaats van Louise.
Probleem: het computersysteem lag plat. Men zou ons opbellen als alles in orde was. Na één week nog altijd geen belletje. Wij opnieuw naar Denia: Men kon de fouten in het computersysteem van Madrid niet rechtzetten, we moesten nog wat geduld hebben.
Wij, onmiddellijk met de “Certificado de registro de Ciudado de la Union” naar Benitachell om ons in te schrijven. Dat was in 10 minuten geregeld en men zei ons vriendelijk: “adios”. Ze stonden verbaasd dat we ook nog een schriftelijke “Padrone” (inschrijving) moesten hebben. Daarvoor moesten we twee dagen later teruggaan. Dan konden we, eindelijk, naar het Belgisch Consulaat in Alicant om het adres aan te passen op onze identiteitskaart.
Sluiting consulaat Alicant
De minister hoeft zich niet te verbazen, men was wel degelijk van plan het consulaat te sluiten en duizenden Vlamingen naar Barcelona of Madrid te laten reizen voor elk papiertje. Niet alleen proficiat, Steven, voor uw deelname aan de Pappenheimers maar ook voor uw juiste "bijna" beslissing over het "niet" sluiten van het consulaat van Alicant.
Hasta Pronto, Else en Mark
|
![]() |
|
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||