Nieuwsbrief februari 2010...Costa Blanca of Kust van de witte amandelbloesems....

Beste Vrienden,

Het weer

Het was nat en koud in februari. Deze winter is de natste en koudste  winter geweest in 100 jaar. Gisteren viel er nog 18 cm sneeuw in België, dus we klagen (bijna) niet.  Van stormen en overstromingen hebben we hier aan de Costa Blanca geen last gehad.

De “Bloesemtocht”, georganiseerd door onze Club,  moest met een week worden uitgesteld omdat er op 12 februari nog geen bloesems waren.  De naam “Costa Blanca”, witte kust, komt van de uitbundige bloei van de witte bloesems van de amandelbomen.

Het zicht op de bloeiende rode en witte amandelbomen is wel een uitstap waard. Niemand kon ons vertellen waarom er witte en rode amandelbloesems zijn. Het enige verschil zou … de kleur van de bloesems zijn.

Deze maand hebben we enkele keren kunnen buiten eten omdat we toch meer dan 20°C bereikten (in de zon).

Maand van appelsienen en citroenen

Februari is ook de oogstmaand voor de appelsien- en citroenbomen. Hiernaast een foto van één van onze citroenbomen. Met de citroenoogst van de tuin kunnen we een kleine supermarkt bevoorraden.

Omdat we iets te hoog wonen hebben we geen appelsienbomen in onze tuin, deze hebben meer water nodig, wel een verloren gelopen pompelmoesboom maar die staat er maar sukkelachtig bij met zijn 3 pompelmoezen.

Verkennen van de omgeving

We hebben onze wandelschoenen aangetrokken en zijn de streek van Benitachell gaan verkennen. Wat een bloemenpracht en wat een prachtig landschap. We hebben een Nederlandstalig wandelboek van de streek op de kop kunnen tikken, dus onze bezoekers kunnen zich uitleven.

In Vlaanderen hebben jullie last van de eiken processierups. Zo genoemd omdat deze bladvretende rups vooral op eiken voorkomt en omdat achter mekaar voortkruipen: neus tegen staart.

In Spanje komen ze voor in dennenbomen. Ze zijn het gevaarlijkst van midden februari tot eind februari terwijl dat in Vlaanderen ergens in mei is.

Eerste bezoekers 2010

Half februari ontvingen we onze eerste gasten. Annemie en Werner wonen in Teralfene en zijn, zoals wij, lid van de Marnixring van Asse. Ze deden een rondrit  in Spanje, langs de Paradores en verbleven ook twee nachten bij ons. Die dag regende het niet en ze hebben een uitstap kunnen doen naar Guadalest.

De Paradores zijn hotels van de staat die meestal gehuisvest zijn in historische gebouwen maar natuurlijk voorzien van alle comfort. Het prijskaartje liegt er niet om maar echt (meestal) een meevaller.

De Parador van Xavea (dorp naast ons) echter is nieuwbouw. Het ligt wel op de plaats waar de Romeinen een visfabriek bouwden, visfabriek voor het maken van de eerste gele ketchup. 

Visafval werd in de omgeving van de Punta del  Arenal gestort in uit de rots gehakte kuilen. Daarop werd een laag zout aangebracht en verse kruiden. Zo werd de kuil laag na laag gevuld. Als alles goed gerot en gegist was in de zon werd het geheel omgeroerd en dat gedurende 20 dagen, één maal per dag. Het gele vocht dat er uit sijpelde werd opgevangen en gefilterd: “Garum”of  de ketchup voor de  rijken in het Romeinse imperium. Garum van de Punta del Arenal was de beroemdste en er werd  grof geld voor betaald.  Er zijn nog wat overblijfselen van deze fabriek te bezoeken.

Ons gevecht tegen het water

Deze maand hebben we het overstromen van de buitenkeuken aangepakt. Rond de hele keuken hebben we een afwateringsgoot gelegd. Avondmalen in enkele centimeter water behoort tot het verleden.

Ook hebben we aan de achterzijde van de villa dakgoten aangebracht om het water sneller af te voeren en koude douches te vermijden . Ook werd de verf aan de westkant wat bijgewerkt. Deze was losgekomen door de overstroming van de kelders in oktober 2009.

Kleur in de tuin

Omdat er wat kleur moest gebracht worden in de tuin lieten we een grasveld aanleggen. Omdat geen enkele aannemer enige garantie wou geven voor een “echt” grasveld, wegens de droogte, kozen we voor een synthetisch grasveld.

 Een ideale plaats om te zonnebaden, want de oleanders, aangeplant vorig jaar,  zullen over enkele maanden zorgen voor de nodige privacy.

Auto’s ingeschreven in Spanje

Nadat we ons hadden ingeschreven in Spanje om daar belastingen te betalen, hebben we nu ook onze auto’s ingeschreven in Spanje. Een kostbare zaak maar lonend op lange termijn: lagere rijbelasting en lagere verzekeringen. Men moet dit trouwens doen als men zes maand in Spanje verblijft.

Het schokt wel dat we onze rode nummerplaten vervingen door zwarte. Nadeel is dat de politie ons nu “bekeurt” als Spanjaarden want hier aan de Costa Blanca zijn de toeristen heilig, men legt hen zo weinig mogelijk in de weg.

Hasta Luego,

Else en Mark